Od Ceatel CD Hurst'a

Ostatnie co widziałam to jak spadam. Spadam w otchłań. W końcu trafiłam na jej don. W tej samej chwili obudziłam się. Rozejrzałam się i zobaczyłam ,że mam coś na swoim boku. Na tym samym gdzie miałam ranę. 
-Gdzie ja jestem?- powiedziałam to tak jakbym była naćpana. 
-Jesteś w lecznicy-powiedziała biała wadera. 
-A ty to kto?
-Jestem Aveline, tutejszy medyk. 
-Miło mi-powiedziałam zamykając oczy. Leżałam tak może kilka godzin. Kiedy się ocknęłam pierwsze co zobaczyłam to Hurst'a siedzącego obok.
-To, może wybierzesz sobie stanowisko?
-Mogę być zielarzem, znam się na tym. 

Hurst? :3

Od Ceatel do Vedani

Byłam na polance. Pięknie! Byłam cała w błocie. Głupi śnieg! Wchodząc do lasu otrzepałam się z błota. Idąc do jaskini upolowałam królika. Zaciągnęłam go już do jaskini. Nawet nie wiedziałam czy ta jaskinia jest zajęta. Rozdzieliłam mięso od skóry i zrobiłam nawet miękką poduszeczkę. Wyjadłam mięso i pozostawiłam kości i czaszkę w kącie. 
~Kto wie może kiedyś się przydadzą?~pomyślałam~Nawet wiem co z nimi zrobię.
W tym samym czasie kiedy to pomyślałam ,usłyszałam czyjeś kroki. Zamieniłam się w dym. W półmroku jaki przebywał w jaskini ,wtapiałam się w tło. Schowałam się w najciemniejszy kąt jaskini, aby wilk mnie nie zauważył. Może mnie nie zauważył ,ale mój bajzel pozostawiony na ziemi już tak.
-Halo?Jest tu ktoś? -usłyszałam głos należący do wadery.
-Ja-powiedziałam cicho. Echo rozniosło mój szept po całej jaskini. Wadera przestraszyła się trochę i zaczęła się rozglądać.Mogłam zrobić sobie z niej jaja ale jakoś nie miałam chęci. Wyszłam z ukrycia (oczywiście jako dym , zaraz zamieniając się w wilka).
-Co robisz w mojej jaskini?! - Szczerze, sama nie wiem co tam robiłam. 
-Niccccccc...
-Kim jesteś?
-Nazywam się Ceatel, a ty?

Vedani?

Od Ceatel do Hurst'a

Musiałam odpocząć. Rana na boku już tak nie krwawiła, ale bolała jak diabli. Na szczęście w torbie (mam ją przy sobie w czasie wypraw) miałam jeszcze parę liści, które dostałam od szamanki. Przyłożyłam je do rany. Bolała jeszcze bardziej, ale przynajmniej powstrzymałam krwawienie. W torbie miałam jeszcze kilka kawałków suszonego mięsa. Zjadłam jeden bez wahania. Położyłam się i czekałam aż liść wchłonie się w ranę, byłam w drobnej jaskini. ,,Gdybym była czujniejsza nie doszłoby do tego" - pomyślałam.-  ,,Głupi niedźwiedź ,chodziarz i tak miałam szczęście". Zasnęłam. Gdy się obudziłam był już ranek. Rana się zagoiła. Otrząsałam się z kurzu i wyszłam na polowanie. Cudem szłam i szłam w czasie zamieci. Byłam na polance gdy nagle coś na mnie wpadło. Coś bardzo wielkiego. Na początku myślałam ,że to ten niedźwiedź, ale to był wilk.
- Co ty od cholery wyprawiasz! - warknęłam na niego - Pomyliłeś mnie z królikiem czy co?!
- Kim jesteś i co robisz na terenie mojej watahy? - powiedział spokojnie biały basior, ze skrzydłami, większy (jak prawie wszyscy) ode mnie.
- Fiołki sadze wiesz! Jak już chcesz wiedzieć nazywam się Ceatel -powiedziałam już spokojniej. Od kilku tygodni nie widziałam wilka. 
- Jestem alfą, zamierzasz dołączyć - powiedział basior. Co miałam do stracenia? 
- Zamierzam, zamierzam.- powiedziałam idąc w stronę lasu. - Jak się nazywasz? - spytałam już dosyć przyjaźnie. Od jakiegoś czasu w ogóle nie rozmawiałam nikim, sprawiło to mi trochę zamieszania i poczucie radości. 

Hurst? nie miałam innego pomysłu xd 

Nowa Wadera!

Powitajmy nową waderę - Ceatel!



Ceatel | 3 lata | Tłumacz Języków/ Zielarz